Najdroższy znaczek świata - British Guiana One-Cent Magenta170 lat temu, w 1856 r. został wydrukowany w kolonii brytyjskiej znaczek o wartości 1 centa, a który po 158 latach okazał się najdroższym znaczkiem świata. Znaczkiem tym jest „British Guiana One-Cent Magenta”, który został sprzedany za zawrotną cenę 9 mln 480 tys. dolarów, na aukcji w słynnym domu aukcyjnym Sotheby’s w Nowym Jorku 17 czerwca 2014 roku. Z historii znaczka dowiadujemy się, że w kolonii używano znaczków brytyjskich, ale ich dostawa była opóźniona. W związku z tym lokalna poczta zwróciła się do wydawcy gazety o wydrukowanie znaczków zastępczych, jedno i 4-centowych. Znaczki zostały wydrukowane, ale nie spełniały oczekiwań pocztowców. Zadecydowali, że aby uniknąć podróbek, znaczki zostaną parafowane przez urzędnika poczty. W ten sposób na znaczkach pojawiły się inicjały E.D.W. (E.D. Wight). Znaczek był wydrukowany na słabym papierze, kasowany i przycięty oktagonalnie, ale ze względu na unikalność, osiągał zawsze wysokie ceny na giełdach. Ostatnim właścicielem znaczka była rodzina przemysłowców du Pont.

Drugie miejsce co do wartości zajmuje jak na razie znaczek „The Three-Skilling Yellow”, który osiągnął w 1996 r. cenę 2 mln 300 tys. dolarów. Znaczek był błędnie wydrukowanym znaczkiem z 1855 r. Podczas gdy większość znaczków tej serii miała kolor niebiesko-zielony, to ten egzemplarz był żółty, i zachował się tylko w jednym egzemplarzu. Niektórzy fascynaci znaczków, filateliści, traktują znaczki jako rodzaj lokaty kapitału, a znaczki reprezentujące wydawałoby się niewielką wartość materialną, jako skrawki papieru, bywają dużo droższe niż złoto czy diamenty. Znaczki pocztowe służą do rozliczania należności za usługi pocztowe i mają zwykle postać papierowego prostokąta przyklejanego do koperty, chociaż bywają znaczki owalne, trójkątne i pięciokątne. Czy znaczki, oprócz opłaty za usługi pocztowe, mogłyby służyć również do celów, o których większość ludzi wysyłających listy nigdy by nie pomyślała? O właśnie takim, wydawałoby się nietypowym celu użycia znaczków, opowiem w tym odcinku.

Cindirella stamps ze Stepanem Banderą, 2022W drugą rocznicę śmierci Bandery, rozpoczęła się akcja propagandowa OUN w celu popularyzacji kultu Bandery. Instytucja emigracyjna nazywająca siebie „Podziemną Pocztą Ukrainy”, wypuściła 4 znaczki „z kopciuszkiem". Ktoś może się spytać, co ma Kopciuszek wspólnego z Banderą, a więc wyjaśniam: Znaczki z kopciuszkiem albo inaczej "cindirella stamps", to znaczki wydawane przez instytucje pozarządowe w celach reklamowych, propagandowych, lub dobroczynnych. Tak więc prawie nigdy nie przedstawiają obrazów z kopciuszkiem.

Współczesne znaczki ze Stepanem BanderąPierwszy znaczek pokazywał Banderę w wieku szkolnym, drugi Banderę po uwolnieniu z polskiego wiezienia. Na trzecim było popiersie Bandery jako polityka z czasów II wojny światowej. Czasy II wojny światowej opisano na tym znaczku tak:

[...] Kiedy pod sztandarami Bandery 200 tys. żołnierzy UPA i OUN prowadziło nieustępliwą walkę z dwoma okupantami Ukrainy - hitlerowcami i moskalami.

No cóż, kolejne bezczelne propagandowe kłamstwo OUN o rzekomej walce z Niemcami. Ostatni znaczek przedstawiał Banderę po II wojnie światowej. Znaczki były rozprowadzane przez Ukraińską grupę emigrantów o nazwie SUM, o których ukraińska gazeta pisała

[...] To generacja, która przygotowuje się, na przejęcie sztandaru Bandery, do walki o suwerenność i niezależność Ukrainy i podąża ścieżką, która była wskazana przez Provydnika Stepana Banderę.

Gazeta zachęcała czytelników, żeby naklejać znaczki na listy, które wysyłają do przyjaciół. Znaczki były rozprowadzane w Australii, Belgii, Kanadzie, Francji, Niemczech, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.

Sao Paulo, Brazylia współcześniePodobnie jak podczas pierwszej rocznicy również w drugiej, odbyło się na całym świecie wiele uroczystości upamiętniających śmierć Bandery. Na przykład w Sao Paulo, w Brazylii, w Kościele greckokatolickim, zrobiono symboliczną trumnę udekorowana kwiatami, a zakonnice ułożyły trójząb z płatków róży na trumnie. Proszę zwrócić uwagę, że Kościołem, który zajmował się propagowaniem kultu Bandery, był Kościół greckokatolicki i nic się nie zmieniło, nawet w czasach współczesnych.

Józef Stalin (1879-1953)

W 1961 roku ujawniono zabójcę Bandery.

[...] 17 listopada 1961 r. niemieckie władze ujawniły kto i jak zabił Banderę. OUN zorganizowało konferencję prasową, na której poinformowano dziennikarzy o szczegółach zabójstwa. Ukraińscy nacjonaliści wypuścili artykuł, w którym porównywali zabójstwo Bandery z zabójstwem Petlury w 1926 i Konovalets'a w 1938 oraz przedstawiali Związek Radziecki jako kraj kontynuujący politykę Stalina.

Przypominam, że Józef Stalin zmarł 5 marca 1953, czyli prawie 6 lat przed zabójstwem Bandery (15 października 1959). Natychmiast po ujawnieniu zabójcy Bandery, ukraińskie organizacje i, komitety na całym świecie zaczęły organizować demonstracje przeciwko Związkowi Radzieckiemu.

Aleksander Shelepin (1918-1994)Następnego dnia po ujawnieniu zabójcy Stepana Bandery:

[...] 18 listopada 1961 r. 1500 aktywistów spotkało się w Bradford w Wielkiej Brytanii, gdzie żądało za zabójstwo ich Providnyka, oczyszczenia świata i rozpoczęcia procesu Aleksandra Shelepina, szefa KGB i Nikity Chruszczowa, pierwszego sekretarza Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego i przewodniczącego Rady ministrów KPZR.

Pod ogromną fotografią Bandery ukraińska gazeta opublikowała zdjęcie Shelepina jako organizatora zbrodni i Stashynsky'ego jako wykonawcę. W następnym wydaniu pojawił się artykuł, że Stećko (Stetsko) mógłby być kolejną ofiarą zabójstwa. Natomiast na 3 stronie gazety opublikowano poemat Petro Kizko „Nie dość zemsty” w której autor domaga się „takiej kary dla Moskwy, której płomień powinien spalić ją na wieczne czasy".

Nikita Chruszczow (1894-1971)Proszę zwrócić uwagę na ogrom nienawiści, propagandy politycznej, nawoływania do przemocy i wojny, no cóż, to typowe części składowe ideologi Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów. W kolejnym dniu...

[...] W niedzielę 19 listopada 1961 antysowieckie i antykomunistyczne demonstracje miały miejsca w Monachium, Edmonton, Derby, Port Arthur i Port Wiliam. W sobotę 25 listopada demonstracje odbyły się w 7 lokalizacjach na całym świecie. Według historyków OUN do końca 1961 i na początku 1962 ukraińska diaspora przeprowadziła 132 antysowieckie i antykomunistyczne demonstracje.

Protesty studenckie w Niemczech (1967–1968)[...] Podczas demonstracji w Londynie w dniach 25 i 26 listopada 1961 aktywiści nieśli transparenty z napisami „Krew ukraińskiego przywódcy jest na rekach Khrushcheva”, „Dzisiaj Khruschev zabija Ukraińców, a jutro to możesz być ty”, „Przyszłość twoich dzieci jest zagrożona przez ciemiężycieli Ukrainy”, „Komunizm jest kolejną formą rosyjskiego Imperializmu” itd.

Rozrzucano również propagandowe ulotki, palono flagi Sowieckie, sztormowano budynki ambasad Związku Radzieckiego. Jednym słowem gwałt, przemoc, propaganda, oraz wywoływanie uczuć nienawiści do Związku Radzieckiego. Zwracam uwagę, że mówię o czasach sprzed 65 lat i kultywowana wówczas antyradziecka polityka nie zmieniła się wcale, tak jak gdyby ktoś zatrzymał czas i we współczesnej Federacji Rosyjskiej nie nastąpiły żadne zmiany.

[...] Podczas niektórych demonstracji protestanci łączyli się z tzw. bojownikami o wolność z republik sowieckich jak np. Estonii, z której żołnierze Waffen-SS i nazistowscy kolaboranci również przeprowadzili się do Ameryki Północnej po II wojnie światowej.

Boghdan Staszyński (ur. 1931)Parę słów o zabójcy Stepana Bandery, Boghdanie Staszyńskim.

Staszyński narodowości ukraińskiej został zwerbowany przez KGB w wieku 19 lat, podczas studiów na Uniwersytecie Lwowskim. Wcześniej związany był z grupą nacjonalistyczną OUN i pomagał w szerzeniu antyradzieckiej propagandy. Zamachowiec używał pistoletu nabitego ładunkami kwasu pruskiego. Zadanie zabicia Bandery wykonał skutecznie dopiero za drugim razem 15 października 1959 r. w Monachium. Jego kolejną ofiarą miał być Jarosław Stećko, ale tego rozkazu nie wykonał, podobno za namową swojej żony Niemki z NRD, Ingi Pohl. 12 sierpnia 1961 zgłosił się do Amerykanów w Berlinie Zachodnim. Osądzony i skazany w 1962 na 8 lat więzienia został przedterminowo zwolniony w 1966. Według oficjalnych źródeł został potajemnie wywieziony przez agentów CIA do Stanów Zjednoczonych, gdzie jemu i jego żonie nadano nową tożsamość. W rzeczywistości osiedlił się w Republice Południowej Afryki.

Boghdan Staszyński z kolegąŻyciorys można powiedzieć w stylu Jamesa Bonda. Czy te ogólnie znane fakty są jednak zgodne z prawdą? Spróbujmy przeanalizować je w skróconej formie, wskazując na pewne wątpliwości.

Wątpliwość 1. Staszyński był Ukraińcem i potwierdzono jego powiązania z OUN. W związku z tym powstaje pytanie, czy nie odgrywał roli podwójnego agenta ZSRR i OUN?

Wątpliwość 2. Dokonał aż 2 prób zabicia Bandery. Czyli Bandera już po 1-szej próbie doskonale wiedział o potencjalnym zagrożeniu, ale nie zareagował wcale, a przynajmniej skutecznie.

Wątpliwość 3. Czy zlecenie zabójstwa Bandery przez ZSRR było rozsądnym posunięciem? Tutaj mamy co najmniej dwa argumenty logiczne zaprzeczające zaangażowaniu ZSRR. Po pierwsze takie zabójstwo wywołałoby fale nienawiści nie tylko ze strony Ukraińców, ale również innych państw związanych z Ukrainą. Po drugie zabójstwo uczyniło z Bandery męczennika i bohatera, co było jeszcze gorsze dla wizerunku ZSRR. Tak więc z logicznego punktu widzenia, zlecenie zabójstwa Bandery, wcale nie było w interesie ZSRR.

Wątpliwość 4. Podejrzane zachowanie Amerykanów ochraniających Staszyńskiego, udzielających mu wsparcia prawnego, finansowego i logistycznego, chociaż był on zabójcą pracującym dla ich największego wroga Związku Radzieckiego.

Wątpliwość 5. Na koniec zupełnie niezrozumiała sprawa. Dlaczego ukraińscy nacjonaliści posiadający potężną machinę wywiadowczą, działającą praktycznie na całym świecie, media ukraińskie, sponsorów, prawie nieograniczone środki finansowe, nie dokonali zemsty na zabójcy ich Provydnyka. Wygląda to tak, jakby zabójca albo działał na ich zlecenie, albo zabójstwo Bandery zostało sfingowane i zginął jego sobowtór, co w obu przypadkach wskazuje wyraźnie na zaangażowanie w tę sprawę OUN.

Książka "Szary Wilk. Ucieczka Adolfa Hitlera"Dla przykładu przypomnę inny fakt historyczny i brak jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy malarz akwarelista (Adolf Hitler) z Niemiec rzeczywiście popełnił samobójstwo z Ewą Braun w berlińskim bunkrze 30 kwietnia 1945? O fakcie tym zaprzeczają Simon Dustan i Gerrard Williams w swojej książce „Szary wilk. Ucieczka Adolfa Hitlera".

Czy hipotetycznie nie mogło to mieć miejsca, w przypadku Bandery? Jeżeli nawet, nie będziemy brali pod uwagę Prawdy historycznej, to porównując śmierć Adolfa Hitlera i Stepana Bandery, czyny tego pierwszego zostały jednoznacznie potępione, a Bandera jest gloryfikowany po dziś dzień nie tylko na Ukrainie, ale prawie na całym świecie. W każdym razie przedstawiane oficjalnie fakty historyczne, związane z zabójstwem Bandery, nie są spójne i niewiele mają wspólnego z logiką. Pozostawmy rozwiązanie tej zagadki tęższym umysłom na miarę np. Sherlocka Holmesa i powróćmy do OUN energicznie rozkręcającego swoje interesy na całym świecie.

Żeńscy członkowie SUM, W. Brytania 17.10.2009[...] Używając śmierci Bandery, jako pretekstu OUN założyło fundację, nazwaną Funduszem Walki Wyzwoleńczej Stepana Bandery. Organizacja zebrała około 50 tys. dolarów i wykorzystała te fundusze do publikacji propagandowej historycznej literatury jak na przykład: „Rosyjski kolonializm na Ukrainie” i „Zamordowani przez Moskwę: Petlura, Konovalets, Bandera”. 22 lipca 1962 otwarto w Villa Adelina w Argentynie Ukraiński Dom Stepana Bandery. W tym samym dniu pomnik Bohaterów Ukrainy został odsłonięty w Ellenville w Nowym Yorku.

Oto kolejne akcje propagandowe OUN:

[...] OUN organizowała obozy dla Ukraińców w celu „edukacji młodzieży ukraińskiej i lokalnych społeczności jak służyć bogu i swojej ziemi ukraińskiej". Takich pięć obozów-Veselka, Verkhovyna, Bilohorshcha, Karpaty i Dibrova zostało otwartych w Północnej Ameryce.

[...] 17 października 1964, 500 Ukraińców przybyło do Waszyngtonu. Położyło wieniec na pomniku Shevchenki i śpiewało nacjonalistyczne pieśni. Następnie udało się pod Ambasadę sowiecką i pikietowało przez 3 godziny, śpiewając banderowskie piosenki i wymachując transparentami z napisami „Bóg błogosław Amerykę, Boże uwolnij Ukrainę”.

Kanadyjski SUM, chór Prolisok występujący 17.10.2009 w Centrum Edukacyjnym Antona Fingerle'a w MonachiumMoi drodzy przedstawione wydarzenia dzieją się w prawie niezmienionej formie, co roku począwszy od roku 1959. Nie ulega wątpliwości, że ogromne fundusze niezbędne do przeprowadzania takich akcji dostarczane są nacjonalistom przez ich sponsorów. Powstają pytania, kto naprawdę zlecił zamordowanie Provydnyka Stepana Bandery, o ile nie była to wyreżyserowana gra teatralna? Gra, w której wykreowano zbrodniarza Banderę na męczennika i bohatera. Poza tym zabójca był Ukraińcem i jego działanie było faktycznie zgodne z interesami Ukraińców, którzy, pomimo że zawsze mściwi, jakimś cudem tym razem darowali mordercy życie!!!

Na tym zakończę odcinek 13, Filateliści, w którym opisałem akcje nacjonalistów z OUN propagujących kult Bandery na całym świecie, oraz wskazałem na wątpliwości związane ze śmiercią Stepana Bandery. Serdecznie zapraszam do kolejnego odcinka 14, pod tytułem Biba w Waszyngtonie.

Źródło zdjęć: Wikipedia