1 listopada 1918, Zachodnioukraińska Republika Ludowa (ZURL) proklamowała niepodległość jako Państwo Ukraińskie, po zajęciu przez ukraińskie oddziały wojskowe najważniejszych gmachów publicznych i obiektów wojskowych Lwowa. Miała to być państwowość w ramach federacyjnego państwa austriackiego, zgodnie z manifestem cesarza Karola I, z 16 października 1918.

Ukraińska Armia Halicka (ukr. Українська галицька армія, UHA) 1918Ukraińska Armia Halicka stanowiąca armię ZURL zaatakowała Lwów, 1 listopada 1918 r., rozpoczynając wojnę polsko-ukraińską. W składzie armii byli żołnierze pochodzenia ukraińskiego z różnych jednostek armii austro-węgierskiej (1410 żołnierzy i 60 podoficerów). Dowodził nimi Dmytro Witowski. Źródła podają, że w kwietniu 1919 r. w Ukraińskiej Armii Halickiej było już 1412 oficerów, 52 200 żołnierzy, 533 karabiny maszynowe, 188 polowych i 13 ciężkich armat.

Żydowski kureń Ukraińskiej Armii Halickiej, postać centralna w dolnym rzędzie to żydowski dowódca Salomon LajnbergW wojnie przeciwko wojskom polskim brał również udział pododdział Ukraińskiej Armii Halickiej, złożony głównie z Żydów, uformowany w lipcu 1919 r., podczas ofensywy czortkowskiej (7–28 czerwca 1919) z żydowskiej milicji z Tarnopola i okolic. Pododdział ten nazywał się żydowskim kureniem Ukraińskiej Armii Halickiej i dowodził nim por. Salomon Lajnberg. Oddział składał się z 4 kompanii strzeleckich (po 200-220 żołnierzy), kompanii karabinów maszynowych, plutonu kawalerii, plutonu saperów i plutonu łączności. Powstaje pytanie, jaką rolę odegrała Ukraińska Armia Halicka, a w zasadzie jej kadra oficerska w aktach ludobójstwa dokonanych głównie na Polakach, ale również Żydach i innych narodowościach, których kulminacja nastąpiła w lipcu 1943? W tym artykule odpowiem również na pytanie, jaką rolę odegrał ludobójstwie na Polakach odziany w sutannę hrabia Andrzej Szeptycki?

Współczesny znaczek z Żołnierzem Ukraińskiej Armii HalickiejNa jednym z wykładów dotyczących ukraińskiego ludobójstwa na Polakach, Lucyna Michalina Kulińska (ur. 1955), polska historyk, doktor nauk humanistycznych w zakresie historii, mówiła o antypolskiej działalności Andrzeja Szeptyckiego:

[...] Według dokumentów z tamtych czasów, w czasie, czyli po I Wojnie Światowej, ukraińska armia halicka została wycofana w 1920 roku na teren Czechosłowacji, zamiast bronić Ukrainy i Polski przed nawałą bolszewicką... Metropolita Andrzej Szeptycki z oficerów armii halickiej zrobił księży. Założył w tym celu seminarium i po 2-miesięcznym przeszkoleniu świeżo upieczeni duchowni stawali się proboszczami greckokatolickimi.

Z wypowiedzi dr Lucyny Kulińskiej wynika, że Andrzej Szeptycki z nacjonalistów i szowinistów ukraińskich zrobił duchownych greckokatolickich, szerzących nienawiść do ludności polskiej podczas regularnych nabożeństw.

Pani Kulińska mówiła również, że

[...] dokumenty wyraźnie wskazują, że istnieje absolutna korelacja, czyli związek pomiędzy miejscami, gdzie zostali mianowani oficerowie, czyli na jakie probostwa, a okrucieństwem i intensywnością ludobójczych zbrodni w powiatach należących do tych właśnie probostw.

Biskupi greckokatoliccy, 1927 Lwów, Andrzej Szeptycki siedzi pośrodku

Czyli tam, gdzie bandyci ukraińscy zostawali proboszczami, dokonywano największych i najbardziej okrutnych zbrodni. Wynika z tego jednoznacznie, że Szeptycki hołdujący nacjonalistycznej i szowinistycznej ukraińskiej ideologii, rozesłał swoich agentów, aby jako duchowni greckokatoliccy szerzyli dzieło Szatana, nawołując do zbrodni na polskich niewinnych i bezbronnych dzieciach, kobietach i starcach, na terenie Wołynia i Małopolski Wschodniej.

Pani doktor podkreśliła, że:

[...] Nie tylko ci fałszywi proboszczowie ziali nienawiścią do Polski, ale na dodatek zostali obsadzeni w swoich probostwach razem z rodzinami, a potem przewodzili bandom ukraińskich chłopów, które mordowały Polaków w Małopolsce Wschodniej i są na to zachowane dokumenty.

Cerkiew prawosławna Michała Archanioła w Smolniku, powiat bieszczadzkiŹródła historyczne potwierdzają, że wielu duchownych greckokatolickich działających na terenie Polski wschodniej pod wpływem nacisków ze strony Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, stawało się gorliwymi członkami tej zbrodniczej organizacji. Tak więc Kościół greckokatolicki nie tylko został wykorzystany jako narzędzie propagandowe do szerzenia antypolskiej ideologi OUN, ale również jego duchowni czynnie przywodzili bandom zaślepionych nienawiścią ukraińskich chłopów, bab i podrostków mordujących niewinnych i bezbronnych Polaków.

Andrzej Szeptycki (1865 Przyłbice - 1944 Lwów)

Podsumujmy dotychczasowe informacje o Andrzeju Szeptyckim:

Fakt 1: Szeptycki o korzeniach arystokratycznych (był hrabia) zostaje nagle duchownym i jego kariera w instytucji Kościoła greckokatolickiego jest zadziwiająca, błyskotliwa i wręcz niemożliwa bez pomocy sponsorów z zewnątrz.

Fakt 2: Szeptycki zostaje, w niewyjaśnionych bliżej okolicznościach, wylansowany na duchowego przywódcę Ukraińców.

Fakt 3: Nie porzucając sutanny, pod którą ukrywa swoje prawdziwe intencje, staje się nagle politykiem, posłem na sejm, wicemarszałkiem, członkiem izby Panów Reichsratu w Wiedniu (stamtąd pochodzą jego sponsorzy).

Fakt 4. Zaczyna prowadzić otwarcie antypolską politykę, hołdując nacjonalizmowi i szowinizmowi ukraińskiemu.

Fakt 5. Kiedy 1 listopada 1918 Ukraińcy występują zbrojnie przeciwko Polakom i przejmują Lwów, informują o tym Szeptyckiego, co wskazuje na jego czynne zaangażowanie w wywołanie tego konfliktu. Proklamowana zostaje Zachodnioukraińska Republika Ludowa i Szeptycki zostaje jej posłem jako członek Izby Panów.

Fakt 6. Po wycofaniu się Ukraińskiej Armii Halickiej ze Lwowa metropolita został uwięziony w areszcie domowym w pałacu arcybiskupim.

Fakt 7. W kwietniu 1920 Andrzej Szeptycki poparł sojusz polsko-ukraiński wyrażony w układzie Piłsudski-Petlura.

Fakt 8. Również w 1920 Szeptycki tworzy z oficerów Ukraińskiej Armii Halickiej swoją armię proboszczów greckokatolickich. Fałszywi duchowni rozpoczynają akcję propagandową wśród chłopów ukraińskich, głosząc hasła nienawiści, nawołując do mordów.

Fakt 9. Po przegranej wojnie polsko-ukraińskiej, Szeptycki rozpoczyna antypolskie wojaże propagandowe po całym świecie. Między innymi Watykan, Belgia, Holandia, Francja, Anglia, Kanada i Stany Zjednoczone, głosząc, że Polacy są imperialistami i wynaradawiają Ukraińców.

Fakt 10. Starania zagraniczne Szeptyckiego nie znajdują poparcia, a sam Watykan rozważa usunięcie go z Polski. Ostatecznie Szeptycki zostaje zmuszony do podpisania aktu lojalności wobec państwa polskiego. Pomimo tego nadal kontynuuje swoje szatańskie knowania przeciwko Polakom.

Fakt 11. Podczas kulminacji ludobójczej rzezi na Wołyniu, nie odpowiada na prośby arcybiskupa Twardowskiego o powstrzymanie ludobójstwa dokonywanego przez Ukraińców. Używa kłamliwych wykrętów, że rzekomo Ukraińcy są prześladowani, a mordów dokonują jakieś nieokreślone bandy dezerterów.

Fakt 12. Szatańska armia Szeptyckiego, wspólnie z bandytami z UPA i ukraińskim chłopstwem dokonuje bestialskich mordów na bezbronnych polskich dzieciach, kobietach i starcach w czasie II wojny światowej.

Tadeusz Isakowicz-Zaleski (1956 Kraków - 2024 Chrzanów)Na podstawie tych 12 faktów można jednoznacznie stwierdzić, że metropolita nie był żadnym czcigodnym sługą Kościoła. Za swojego pana wybrał Szatana. Jego szowinizm i nienawiść do Polski i Polaków, skutkująca ludobójstwem na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej, nigdy nie służyła Kościołowi katolickiemu. Na tym można by zakończyć rozważania dotyczące Andrzeja Szeptyckiego, postaci ukrywającej swoje szatańskie intencje pod kościelną sutanną, gdyby nie fakt, że istnieją pewne kręgi ukraińskie dążące do uczynienia go świętym. O zgrozo z diabła zrobić świętego to już świętokradztwo!!! No cóż, świat jest dziwny i niezrozumiały, dopóki my sami nie odkryjemy jego intencji...

O próbach beatyfikacji Andrzeja Szeptyckiego czytamy:

[...] Dwukrotnie, w 1958 i 1962 r., podejmowano starania o beatyfikację Andrzeja Szeptyckiego, jednak Watykan odrzucił te wnioski. Proces beatyfikacji metropolity Szeptyckiego został wówczas dwukrotnie zablokowany przez kardynała Stefana Wyszyńskiego. Parę lat temu archidiecezja lwowska zakończyła przygotowanie nowego wniosku beatyfikacyjnego i przesłała go do Watykanu. Obecnie trwa kolejny jego proces beatyfikacyjny. Wyniesieniu biskupa Szeptyckiego na ołtarze ostro sprzeciwiają się polskie środowiska kresowe, skupione wokół księdza Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego.

Karol Wojtyła, Jan Paweł II (1920 Wadowice - 2005 Watykan)Jan Paweł II wypowiedział się o osobie abp. metropolity Andrzeja Szeptyckiego i jego beatyfikacji w homilii wygłoszonej 27 czerwca 2001 na hipodromie we Lwowie podczas mszy świętej, połączonej z beatyfikacjami męczenników, Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego, odprawionej w obrządku bizantyjsko-ukraińskim, następująco:

[...] Jak moglibyśmy nie wspomnieć dalekowzrocznej i gruntownej działalności pasterskiej Sługi Bożego, metropolity Andrzeja Szeptyckiego, którego proces beatyfikacyjny posuwa się do przodu i którego mamy nadzieję oglądać pewnego dnia w chwale świętych? Trzeba tu odnieść się do jego bohaterskiej działalności apostolskiej, jeśli chcemy zrozumieć niewytłumaczalną po ludzku płodność Kościoła greckokatolickiego na Ukrainie w ciemnych latach prześladowań.

Moi drodzy, jestem zdruzgotany słowami Jana Pawła II i sądzę, że wypowiadając te słowa, nie znał faktów historycznych dotyczących Szeptyckiego, chociaż wydaje się to małoprawdopodobne.

Oto moja krótka analiza słów papieża:

Prawdziwymi w wypowiedzi Jana Pawła II są tylko dwa stwierdzenia: dalekowzroczność i gruntowna działalność. Natomiast kłamstwem jest określenie: „Sługa Boży” (powinno być Sługa Szatana) i „bohaterska działalność apostolska” (broń nas Boże przed takimi apostołami). Pominę fragment o „niewytłumaczalnej płodności Kościoła greckokatolickiego” i przejdę do słów końcowych: „ciemne lata prześladowań”, gdzie papież nie wyjaśnił, kogo prześladowano i dlaczego były to ciemne lata. Wiemy, natomiast, że były to lata mordów dokonanych przez Ukraińców na Polakach i innych narodowościach zamieszkujących Kresy Wschodnie, o niespotykanym na skalę światową okrucieństwie, którego NIE MOŻNA i NIE NALEŻY NIGDY WYBACZYĆ, a jakiekolwiek pojednanie musi być związane z ujawnieniem prawdy historycznej, uznaniem jej i wyrzeczeniem się BEZWARUNKOWO kultu zbrodniarzy ukraińskich.

Kardynał Angelo Amato, włoski duchowny rzymskokatolicki (ur. 8 czerwca 1938 w Molfetta)Ukraińskie środowiska wrogie Polsce w dalszym ciągu naciskają na Watykan w sprawie beatyfikacji Andrzeja Szeptyckiego.

[...] 16 lipca 2015 papież Franciszek w czasie audiencji, udzielonej prefektowi Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato zatwierdził dekret o heroiczności cnót Sługi Bożego Andrzeja Szeptyckiego.

Na tym zakończę odcinek 9, w którym opowiedziałem o roli metropolity Andrzeja Szeptyckiego w ludobójstwie na Polakach dokonanym przez Ukraińców w czasie II wojny światowej. Serdecznie zapraszam na odcinek 10, pod tytułem Poleska Tajemnica.

Źródło zdjęć: Wikipedia