Serdecznie zapraszam do 2. odcinka z serii Wilcze Echa, pod tytułem Dziesięć Przykazań. W odcinku tym opowiem o zamordowaniu polskiego ministra spraw wewnętrznych Bronisława Pierackiego oraz Dekalogu Ukraińskiego Nacjonalisty.

Pieracki w legionachNa początek parę słów o zamordowanym ministrze.
Bronisław Pieracki urodził się 28 maja 1895 r. w Gorlicach w rodzinie urzędniczej. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich, z którymi przeszedł szlak bojowy, a w bitwie pod Jastkowem został ciężko ranny. Brał udział w walkach z Ukraińcami o Lwów, będąc jednym z organizatorów obrony miasta. W 1928 r. objął stanowisko II zastępcy Szefa Sztabu Generalnego, następnie został mianowany na wiceministra spraw wewnętrznych, a w rządzie Walerego Sławka był wicepremierem. W latach 1931-34 był ministrem spraw wewnętrznych.

Bronisław Wilhelm Pieracki (1895-1934)O zasługach Pierackiego czytamy:
[...] Bronisław Pieracki odznaczony był m.in. Orderem Virtuti Militari V kl., Krzyżem Niepodległości, Orderem Polonia Restituta IV kl., czterokrotnie Krzyżem Walecznych i Złotym Krzyżem Zasługi. Natomiast pośmiertnie awansowany został na stopień generała brygady oraz odznaczony Orderem Orła Białego.
Miejsce zamachu na Pierackiego – budynek, w którym mieścił się Klub Towarzyski przy ul. Foksal 3 w WarszawieCo wiemy o okolicznościach zabójstwa Pierackiego?
W momencie dokonania zamachu generał piastował funkcję ministra spraw wewnętrznych w II RP. Do zabójstwa doszło 15 czerwca 1934 r. na ul. Foksal 3 w Warszawie.
Sprawcą zamachu był działacz Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Hryhorij Maciejko na zlecenie przywódcy OUN Stepana Bandery. Działacz OUN Hryhorij Maciejko podszedł od tyłu do Pierackiego, który wysiadał z samochodu i udawał się do klubu rządowego. Zabójca usiłował zdetonować przygotowaną wcześniej bombę. Gdy zapalnik bomby zawiódł, wyciągnął rewolwer i strzelił do generała, trafiając go w tył głowy. W wyniku odniesionych ran Pieracki zmarł tego samego dnia tzn. 15 czerwca 1934 r.
Grzegorz Motyka (ur. 29 stycznia 1967 w Ośnicy) – polski historykJakie były motywy zabójstwa Pierackiego?
[...] Historycy zwracają uwagę, że Pieracki był zwolennikiem racjonalnej asymilacji państwowej Ukraińców, zakładającej ideę wielonarodowej wspólnoty obywateli Rzeczypospolitej, w odróżnieniu od utopijnej koncepcji asymilacji narodowej, według której Ukraińcy mieliby wyrzec się swojej narodowości. Z kolei działacze OUN byli zwolennikami koncepcji niepodległej Ukrainy, w której granicach mieliby żyć wyłącznie Ukraińcy. Działali także przeciwko relacjom polsko-niemieckim.

W ocenie historyka i znawcy relacji polsko-ukraińskich prof. Grzegorza Motyki można domniemywać, że celem zamachu na Pierackiego, dokonanego w czasie wizyty w Polsce ministra propagandy Niemiec, było niedopuszczenie do zawarcia polsko-niemieckiego paktu o nieagresji. Pragnę przypomnieć, że były to czasy utopijnej ideologii prometejskiej, lansowanej przez cały obóz piłsudczykowski. Rząd II RP był wyjątkowo bezkrytyczny i niesłychanie uległy dla spraw ukraińskich, czego analogię mamy w czasach współczesnych.
Stepan Łenkawski, ukr. Степан Ленкавський (1904-1977)Przyjrzyjmy się teraz ideologi Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.

W 1929 r. Została wydana broszura opracowana przez Stepana Łenkawskiego o nazwie Dekalog Ukraińskiego Nacjonalisty (dziesięcioro przykazań ukraińskiego nacjonalisty).
Na powstanie tego dekalogu duży wpływ miała ukraińska doktryna nacjonalistyczna. Motto do dekalogu napisał Dmytro Doncow, autor dzieła Nacjonalizm.
Tekst dekalogu znalazł się w broszurze Katechizm Ukraińskiego Nacjonalisty wydanej w 1944 r.
Dmytro Iwanowycz Doncow, ukr. Дмитро Іванович Донцов (1883-1973)Jak brzmiało owe 10 przykazań? W pierwotnej wersji z 1929 r., we wstępie jest odwołanie do czasów tatarskich i powstań kozackich:
[...] Ja-Duch odwiecznego żywiołu, który uchronił Ciebie od potopu tatarskiego i postawił między dwoma światami, abyś tworzył nowe życie.
Potem kolejno odwołania do nacjonalizmu, patriotyzmu i walki wyzwoleńczej:
Przykazanie 1. Zdobędziesz państwo ukraińskie albo zginiesz, walcząc o nie.
Przykazanie 2. Nie pozwolisz nikomu plamić sławy ani czci Twego Narodu.
Przykazanie 3. Pamiętaj o wielkich dniach naszej walki wyzwoleńczej.
Przykazanie 4. Bądź dumny z tego, że jesteś spadkobiercą walki o chwałę Trójzęba Włodzimierzowego.
Nawoływanie do zemsty:
Przykazanie 5. Pomścij śmierć Wielkich Rycerzy.
Konieczność utrzymania tajemnicy:
Przykazanie 6. O sprawie nie rozmawiaj z kim można, ale z tym, kim trzeba.
Odwołania do idei faszyzmu i szowinizmu. Pochwalanie najgorszych instynktów jak nienawiści, podstępu i zbrodni:
Przykazanie 7. Nie zawahasz się spełnić największej zbrodni, kiedy tego wymaga dobro sprawy.
Przykazanie 8. Nienawiścią oraz podstępem będziesz przyjmował wrogów Twego Narodu.
Podkreślenie konieczności utrzymania tajemnicy:
Przykazanie 9. Ani prośby, ani groźby, tortury, ani śmierć nie zmuszą Cię do wyjawienia tajemnic.
Cała gama imperialistycznych zachęt przesyconych szowinizmem:
Przykazanie 10. Będziesz dążył do rozszerzenia siły, sławy, bogactwa i obszaru państwa ukraińskiego nawet drogą ujarzmienia cudzoziemców.
Pierwsi niemieccy żołnierze wracający z podboju Polski i Francji w marszu przez Bramę Brandenburską w Berlinie (18 lipca 1940). Zdjęcie United States Holocaust Memorial MuseumJednym słowem, kopiuj — wklej ideologii faszystowskich Niemiec. W wersji złagodzonej z 1944 zostały nieznaczne zmienione przykazania 7 i 8. W 7 największą zbrodnię zamieniono na niebezpieczny czyn:
Przykazanie 7. Nie zawahasz się dokonać najniebezpieczniejszego czynu, kiedy tego wymaga dobro sprawy.
W 8 podstęp zamieniono na bezwzględną walkę:
Przykazanie 8. Nienawiścią i bezwzględną walką będziesz przyjmował wroga Twego Narodu.
W innych źródłach czytamy:
[...] Propaganda OUN przedstawiała Polaków jako naturalnych wrogów narodu ukraińskiego. Potwierdzają to słowa popularnej wśród działaczy OUN pieśni „Zrodziliśmy się z krwi narodu”, której jedna ze zwrotek brzmi: „Śmierć, śmierć, Lachom śmierć / Śmierć moskiewsko-żydowskiej przeklętej komunie / Prowadzi nas OUN na krwawy bój.
UWAGA: Ukraińcy używali określenia Lachy w stosunku do Polaków. Czyli Śmierć, Śmierć Polakom Śmierć. W Katechizmie ukraińskiego nacjonalisty zamieszczono także poezję ukraińską, ze sformułowaniami typu „nie czas Moskalom, Lachom służyć" (nie czas Rosjanom i Polakom służyć).

Bohdan Chmielnicki i Tuhaj-bej pod Lwowem (na obłoku św. Jan z Dukli), obraz Jana Matejki z 1885 rokuHistoria wyraźnie wskazuje, że były wcześniej czasy, kiedy Ukraińcy jako ludy Rusińskie nazywane Kozakami bestialsko mordowali Polaków, jak na przykład w czasach powstań kozackich czy powstania Chmielnickiego. Ukraińcy wyrośli w zupełnie innej kulturze, która nie ma nic wspólnego z polską kulturą pochodzącą od cywilizacji łacińskiej. Dlatego też odwoływanie się do naszych wartości w stosunku do Ukraińców jest całkowicie błędne i co najgorsze szkodliwe dla interesów naszego kraju, czego zdają się nie dostrzegać nasi włodarze.

Serdecznie zapraszam na odcinek 3, pod tytułem Demony i Ocaleni.

Źródło zdjęć: Wikipedia